در طول حيات هر كدام از ما همواره اشخاصي آمده و رفته اند كه برخي هاشان تاثيري شگرف بر روی حياتمان گذاشته و همواره در يادمان ماندگار و تاثير گذاربوده اند . اشخاصي كه به نوعي در معارف اخلاقي و رفتاري سرآمد ديگران بوده و همواره رويي گشاده در ارتباط با ما و اطرافيانمان داشته اند. كيفيت روحي ايشان هرگز تابع شرايط محيطي نبوده بلكه در رابطه با همگان به گونه اي رفتار نموده اند كه جذابيت بي نظيري از خود بروز داده و براي هميشه در ياد و نظرمان تثبيت گشته اند. اينگونه عزيزان نه دشمني داشته اند و نه هرگز به دشمن تراشي پرداخته اند بلكه محيط پيرامونشان را حيطه اي از صلح و صفا و صميميت و مهرباني ساخته و از ياد خويش يادگارها و خاطره هايي دلپذير و دلنشين بر جاي گذاشته اند. عجيب نيست كه غيبت و نبودشان براي ما بيش از ديگران و حتي عزيزترين هايشان سخت و دردي گران مي نمايد چرا كه دشوار ميتوان بديل و برابري به جايشان يافت و جاي حضورشان براي هميشه خالي خواهد ماند. مهرداد را سالهاي سال بود كه نديده بودم اما همواره در ذهنم حضور داشت . چقدر دلم ميخواست ذره اي از خصوصيات ممتاز اخلاقيش را میتوانستم در تربيت خويش به كار گيرم. افسوس كه همواره زماني به فراست مي افتيم كه ديگر زمان برگشت ناپذير است. تنها شادمانم در زمانه اي زيسته ام كه امثال مهرداد كاوياني باغبادراني . ناصر هدايت زاده . جعفر هلالات . غلامرضا گرگين . رياض خوشبخت .طاها هلالی. مسعود ناصري . سيد عيسي موسوي . حسین رهبان . سيدحميد موسوي راد . مسعود كيخسروي و عزيزاني ديگر در هوايش نفس كشيده اند و از انفاس روح بخششان حياتي ديگرگون به ما بخشيده اند. روحشان شاد – بهشت برين جايگاهشان باد.
اهل آبادان
فرهنگی - اجتماعی - هنری - شخصی
+ نوشته شده توسط سیدرضا موسوی در پنجشنبه بیستم فروردین 1388 و ساعت
14:3 |
