** با یادی از خواهر ارجمندم فریده شهرکانی که هست و خواهر عزیزمان زهرا که رفته است**
تو کارت پستالت نوشته بودی که چقد برا زهرا آرزوی خوشبختی میکنیو بینهایت خوشحالی. نوشته بودی هر چی برا جشن عروسیش لازم هس که پیشمون گیر نمیاد بگیم تا بفرستی. بدون تعارف. او روزا هنوز خیلی از خصلتایه قبل از رفتنته ناب و دس نخورده باقی داشتی. ای حرفات انگاری عمل کردنشون بود. چقد از تاروفات خوشمون اومدو برات آرزوی خوشبختی کردیمو کلی حض کردیم از ایکه یکیه تو خارج داریم که از ای نامه ها برامون میفرسسه وو دلش با با دلمون همراهه. چقد پز میدادیم. بعد از او نامه دیگه هیچ خبری ازت نداشتیم . ولی مثه همیشه برات دعا میکردیمو آرزوی خوشبختی برات داشتیم. هش سال از شروعه جنگو بیستو یه سال بعد از جنگ گذشته اما هنوز نتونسیم خبری ازت داشته باشیم. زبونم لال انگاری دود شدی رفتی تو آسمون. شایدم ماها دیگه به چش نمی یایمو دیده نمیشیم. فقط امیدوارم که به یادت بیاییم چون تو هیچوخ از یادمون نرفتی . هنوزم دنباله یه خبره خوش ازه تیم . گر چه خبرایه خوشی برات ندارم اما همیکه حس کنم یکی اوور هس که به یادمون باشه ما هم خوشحال میشیم. بیو دیگه ککا خیلی دلتنگتیم.